Mój wujek jako jedyny z rodziny do dnia dzisiejszego pracuje w swoim zawodzie. Uczelnię skończył z tytułem inżyniera i architekta. Często lubi mówić, iż za jego czasów nauczanie na architekturze wyglądało gorzej i zaliczył wiele nieprzespanych nocy przy projektach.
Obecnie na wszystko patrzy inaczej, ponieważ jest osobą doświadczoną, która ma całkiem dobrze działającą firmę. Co roku jego projekty zdobywają poklask wśród kolegów po fachu oraz większych korporacji i zleceniodawców. Zdarza się także czasem, że otrzymuje oficjalne zaproszenia na
przetargi publiczne, gdzie służy swoją opinią i pomocą. Opowiadał mi niegdyś, iż jedynie dzięki ciężkiej pracy całej rodziny jest faktycznie kimś. Na samym początku wymagało to mnóstwa wyrzeczeń. Nie miał z początku możliwości i musiał się prosić o
zlecenia budowlane Warsz awa była dla niego ostatnią nadzieją. Na szczęście znalazł się inwestor, który dostrzegł jego starania i pomógł mu wypracować przydatne kontakty. Bez tego pełnego wsparcia różnych ludzi dzisiaj pracowałby jak normalny robotnik w fabryce. Nie ma co się oszukiwać. Trudna praca i uzdolnienie to dopiero mały kroczek ku karierze. Bez znajomości i środków finansowych na start musimy pożegnać się z marzeniami. tags: budownictwo, architektura, projektowanie, dom, praca
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz